Produkcja opakowań dla branży kosmetycznej i chemii gospodarczej

Produkcja butelek na kosmetyki oraz do chemii gospodarczej jest procesem przemysłowym, który może być realizowany za pomocą różnych technik i materiałów, w zależności od wymagań i przeznaczenia butelek. Oto ogólny przegląd procesu produkcji butelek na te zastosowania:

  1. Wybór materiału:
    • Butelki na kosmetyki i chemię gospodarczą mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak szkło, tworzywa sztuczne (np. polietylen (PE), polipropylen (PP), polietylentereftalan (PET)) lub metal (np. aluminium). Wybór materiału zależy od wielu czynników, takich jak wytrzymałość chemiczna, wygląd, trwałość i koszty produkcji.
  2. Wytłaczanie lub formowanie:
    • Butelki z tworzyw sztucznych często są wytwarzane za pomocą procesu wtryskiwania lub dmuchania, w zależności od rodzaju tworzywa i kształtu butelki.
    • Butelki szklane mogą być wytwarzane przez formowanie masowe (np. tłoczenie) lub przez proces wdmuchiwania (szybkościeżkowy proces wytwarzania szklanych opakowań).
  3. Kształtowanie butelki:
    • Butelki mogą przyjmować różne kształty i rozmiary, w zależności od potrzeb klienta i zastosowania. Producenci używają odpowiednich form lub narzędzi do formowania butelek.
  4. Dekoracja i etykietowanie:
    • Po wyprodukowaniu butelki mogą być dekorowane, np. przez nadruk, malowanie, sitodruk lub nakładanie etykiet, aby nadać im odpowiedni wygląd i zawierać niezbędne informacje.
  5. Kontrola jakości:
    • Butelki są poddawane rygorystycznym testom kontroli jakości, aby upewnić się, że są odpowiednio wykonane i spełniają normy bezpieczeństwa oraz jakości.
  6. Pakowanie:
    • Gotowe butelki są pakowane w odpowiednie opakowania zbiorcze i mogą być dostarczane klientom lub producentom kosmetyków i chemii gospodarczej.

Warto zaznaczyć, że proces produkcji butelek może różnić się w zależności od konkretnego rodzaju butelek i materiałów używanych do ich produkcji. Istnieje wiele różnych technik i technologii dostępnych na rynku, które pozwalają na dostosowanie procesu do konkretnej produkcji. Dlatego producenci butelek mogą wybierać odpowiednie rozwiązania dostosowane do swoich potrzeb i wymagań.

Polietylentereftalan (PET) to popularny materiał wykorzystywany do produkcji butelek i opakowań. Decyzja o wyborze technologii PET zależy od wielu czynników i zastosowania, dlatego nie można jednoznacznie stwierdzić, czy PET to zawsze dobra technologia tworzenia butelek. Oto kilka zalet i wad PET jako materiału na butelki:

Zalety PET:

  1. Lekkość: PET jest lekki, co sprawia, że butelki wykonane z tego materiału są wygodne w transporcie i użytkowaniu.
  2. Wytrzymałość: PET jest stosunkowo wytrzymały na uszkodzenia mechaniczne, co sprawia, że butelki z PET są trwałe i odporne na pękanie.
  3. Przejrzystość: PET jest przezroczysty, co pozwala na wyeksponowanie zawartości butelki, co jest ważne w przypadku produktów, które mają być widoczne dla klienta, takich jak napoje czy kosmetyki.
  4. Możliwość recyklingu: PET jest łatwo poddawalny recyklingowi, co przyczynia się do zrównoważonego zarządzania odpadami i może być korzystne z ekologicznego punktu widzenia.
  5. Niska przepuszczalność gazów: PET ma niską przepuszczalność dla gazów, co sprawia, że jest odpowiedni do przechowywania napojów gazowanych i produktów, które wymagają dłuższego okresu trwałości.

Wady PET:

  1. Nieodpowiedni do wysokich temperatur: PET nie jest odpowiedni do przechowywania produktów wymagających wysokich temperatur, ponieważ może się topić lub ulegać deformacji.
  2. Permeacja aromatów: PET może być podatny na przenikanie aromatów, co może wpłynąć na jakość niektórych produktów, takich jak oleje eteryczne czy niektóre chemikalia.
  3. Biodegradowalność: PET jest trudno biodegradowalny, co oznacza, że może przyczyniać się do problemu zanieczyszczenia środowiska, jeśli nie jest odpowiednio utylizowany i recyklingowany.
  4. Ograniczenia kształtu: PET może być stosunkowo trudno formowany w bardziej skomplikowane kształty w porównaniu do innych materiałów.

Warto zauważyć, że wybór PET jako materiału na butelki zależy od konkretnego zastosowania i wymagań produktu. PET jest popularnym wyborem w branży napojów, kosmetyków i wielu innych sektorach, ale istnieją również inne materiały, takie jak szkło czy tworzywa sztuczne, które mogą być bardziej odpowiednie w niektórych przypadkach. Przed podjęciem decyzji warto przeprowadzić analizę potrzeb i wymagań produktu, aby wybrać odpowiedni materiał na butelki. Butelki PET produkcja https://plastan.pl/293-butelki-pet

Wybór najlepszego materiału z tworzyw sztucznych do produkcji butelek do chemii gospodarczej zależy od rodzaju produktów chemicznych, które będą przechowywane w tych butelkach, oraz od innych czynników, takich jak wytrzymałość, odporność chemiczna i koszty. Oto kilka popularnych materiałów stosowanych do produkcji butelek do chemii gospodarczej:

  1. Polipropylen (PP): Jest to popularny materiał do produkcji butelek na chemię gospodarczą. PP jest wytrzymały, odporny na wiele substancji chemicznych i ma dobrą odporność na uderzenia. Jest stosunkowo tani i łatwo poddaje się formowaniu. Jednak nie jest odpowiedni do przechowywania substancji chemicznych o bardzo wysokiej temperaturze.
  2. Polietylen (PE): Polietylen jest elastyczny i ma dobrą odporność na wiele substancji chemicznych, ale jego wytrzymałość na uderzenia jest niższa niż w przypadku polipropylenu. Jest stosunkowo tani i nadaje się do wielu zastosowań w chemii gospodarczej.
  3. Polichlorek winylu (PVC): PVC jest trwałym materiałem, który może być stosowany do produkcji butelek do przechowywania wielu substancji chemicznych. Jednak nie jest zalecany do przechowywania substancji o bardzo wysokich temperaturach, ponieważ PVC może ulegać deformacji w wyniku ciepła.
  4. Politereftalan etylenu (PET): PET jest stosunkowo lekki i przezroczysty, co może być korzystne, jeśli ważna jest widoczność zawartości butelki. Jest również stosunkowo trwały i odporny na wiele substancji chemicznych. Jednak nie jest zalecany do przechowywania substancji chemicznych o bardzo niskiej lub bardzo wysokiej temperaturze.
  5. Poliolefiny (np. HDPE, LDPE): Poliolefiny, takie jak polietylen o dużej gęstości (HDPE) i polietylen o niskiej gęstości (LDPE), są stosunkowo trwałymi materiałami o dobrej odporności chemicznej. HDPE jest bardziej sztywny, podczas gdy LDPE jest bardziej elastyczny. Oba materiały są często stosowane w produkcji butelek do chemii gospodarczej.
  6. Poliamidy (np. nylon): Nylon może być stosowany do przechowywania niektórych substancji chemicznych, ale jest bardziej kosztowny niż niektóre inne tworzywa sztuczne. Jest również stosunkowo trwały i odporny na wiele substancji.

Przy wyborze materiału do butelek do chemii gospodarczej ważne jest, aby uwzględnić rodzaj substancji chemicznych, które będą w tych butelkach przechowywane, oraz warunki ich przechowywania (np. temperatura, nacisk, światło). Należy również rozważyć kwestie związane z bezpieczeństwem i przepisami regulującymi przechowywanie i etykietowanie substancji chemicznych. Warto skonsultować się z dostawcą lub specjalistą ds. materiałów, aby wybrać najlepszy materiał do swoich konkretnych potrzeb.

Butelki do chemii gospodarczej https://plastan.pl/7-chemia-gospodarcza-butelki

W branży kosmetycznej materiał na butelki jest ważnym aspektem, ponieważ wpływa na wygląd, trwałość i ogólną jakość opakowania produktu kosmetycznego. Wybór najlepszego materiału z tworzyw sztucznych do produkcji butelek dla branży kosmetycznej zależy od rodzaju produktu, marki, estetyki i innych czynników. Oto kilka popularnych materiałów stosowanych do produkcji butelek kosmetycznych:

  1. Polipropylen (PP): PP jest popularnym materiałem do produkcji butelek kosmetycznych. Jest trwały, odporny na wilgoć i ma dobrą odporność na chemikalia. Butelki z PP są często stosowane do przechowywania szamponów, balsamów i innych płynnych produktów kosmetycznych.
  2. Polietylen (PE): Polietylen jest elastycznym tworzywem, które może być stosowane do produkcji butelek na różne produkty kosmetyczne, takie jak kremy, lotiony i mydła. Istnieje wiele odmian PE, w tym LDPE (niskiej gęstości) i HDPE (dużej gęstości), które różnią się właściwościami mechanicznymi i chemicznymi.
  3. Polietylentereftalan (PET): PET jest przezroczystym tworzywem, które nadaje się do butelek na produkty, które mają być widoczne dla klienta, takie jak płyny do mycia ciała, wody perfumowane i napoje kosmetyczne. PET jest lekki i wytrzymały.
  4. Polichlorek winylu (PVC): PVC jest trwałym tworzywem, które może być stosowane do produkcji butelek na różne produkty kosmetyczne. Jednak ze względu na pewne kontrowersje związane z substancjami chemicznymi uwalnianymi z PVC, może być stosowane mniej często niż niektóre inne tworzywa.
  5. Szkło: Szkło jest tradycyjnym materiałem używanym do produkcji luksusowych butelek kosmetycznych. Jest ono trwałe, nie reaguje z chemikaliami i nadaje się do wielu produktów, w tym perfum, kremów i olejków eterycznych.
  6. Aluminium: Butelki z aluminium są lekkie, trwałe i zapewniają doskonałą ochronę przed światłem i wilgocią. Są często używane do opakowań produktów kosmetycznych, takich jak dezodoranty, balsamy i olejki.
  7. Bioplastiki: W ostatnich latach biodegradowalne i bioplastiki stały się bardziej popularne w produkcji butelek kosmetycznych, zwłaszcza w reakcji na troskę o środowisko. Te materiały są bardziej przyjazne dla środowiska niż tradycyjne tworzywa sztuczne, ale mają swoje ograniczenia i wymagają specjalnych warunków rozkładu.

Ostateczny wybór materiału zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju produktu, estetyki, marki, celu i budżetu. Ważne jest również rozważenie aspektów związanych z recyklingiem i zrównoważonym rozwojem, jeśli zależy ci na ekologiczności opakowań. Warto konsultować się z dostawcami i specjalistami ds. opakowań, aby wybrać najlepszy materiał do swoich potrzeb. Butelki kosmetyczne https://plastan.pl/9-kosmetyki-butelki

Wybór dobrego producenta butelek i opakowań z tworzyw sztucznych jest kluczowy dla sukcesu twojego produktu i firmy. Oto kilka kroków, które pomogą ci wybrać odpowiedniego producenta:

  1. Określ swoje potrzeby:
    • Zanim zaczniesz szukać producenta, dokładnie określ swoje potrzeby. To obejmuje rodzaj butelek, ilość, jakość, kształt, rozmiar, materiał i inne specyfikacje, które są dla ciebie ważne.
  2. Przeprowadź badanie rynku:
    • Przeszukaj rynek i znajdź różnych producentów butelek z tworzyw sztucznych. Sprawdź ich reputację, recenzje klientów oraz portfolio projektów.
  3. Sprawdź certyfikaty i standardy jakości:
    • Upewnij się, że potencjalni producenci posiadają odpowiednie certyfikaty jakości, takie jak ISO 9001, co świadczy o ich zaangażowaniu w jakość produkcji. Sprawdź również, czy spełniają odpowiednie normy i regulacje branżowe.
  4. Zapytaj o próbki:
    • Poproś producenta o dostarczenie próbek butelek lub opakowań, które są zbliżone do tych, które potrzebujesz. To pozwoli ci ocenić jakość i wygląd produktów.
  5. Zorientuj się w technologiach i możliwościach:
    • Zadaj producentowi pytania dotyczące dostępnych technologii produkcji, możliwości dostosowania kształtów, kolorów i dekoracji, a także czasu realizacji zamówienia.
  6. Rozważ koszty:
    • Porównaj oferty różnych producentów pod kątem cen. Jednak nie zawsze niższa cena oznacza lepszą jakość, dlatego zwracaj uwagę na wartość i jakość produktu.
  7. Ocenić zdolności produkcyjne:
    • Upewnij się, że producent ma wystarczające zdolności produkcyjne, aby sprostać twoim potrzebom i dostarczyć zamówienie na czas.
  8. Rozważ lokalizację:
    • Lokalizacja producenta może mieć znaczenie dla kosztów dostawy i dostępności. Wybierz producenta, który ma dogodną lokalizację w kontekście twojej firmy i rynku docelowego.
  9. Porozmawiaj z innymi klientami:
    • Skontaktuj się z innymi klientami producenta, aby dowiedzieć się, jakie są ich doświadczenia i opinie na temat współpracy z daną firmą.
  10. Nawiąż kontakt i negocjuj warunki:
    • Po wybraniu kilku potencjalnych producentów, nawiąż kontakt i omów szczegóły swojego projektu. Negocjuj warunki cenowe, ilościowe i dostawy.
  11. Podpisz umowę:
    • Po wyborze najlepszego producenta, podpisz umowę, która jasno określa warunki współpracy, terminy dostawy, ceny i inne istotne detale.

Wybór odpowiedniego producenta butelek i opakowań z tworzyw sztucznych może być kluczowy dla sukcesu twojego produktu, dlatego warto poświęcić czas na dokładne zbadanie rynku i wybranie partnera, który spełni twoje oczekiwania i zapewni wysoką jakość produktów.

Producent butelek kosmetycznych https://plastan.pl/

Czytaj jak najwięcej

Czytanie uspokaja i spowalnia bicie serca. Wystarczy 6 minut czytania, żeby zredukować uczucie stresu aż o 60%! Co ciekawe, czytanie książek redukuje stres: o 68% bardziej od słuchania muzyki, o 300% bardziej od wyjścia na spacer i aż o 600% bardziej od grania w gry komputerowe.

Podczas czytania powieści mamy mnóstwo rzeczy do zapamiętania – imiona bohaterów, ich charaktery, motywacje, historie, związki z innymi postaciami, miejsca, wątki fabularne, szczegóły… Tymczasem w mózgu tworzą się nowe synapsy, a te istniejące się wzmacniają. Dzięki czytaniu nasza pamięć pozostaje w dobrej kondycji.

Postaci fikcyjne mogą stanowić takie samo źródło inspiracji co spotkanie z żywym człowiekiem. Inspirować może wszystko – aktywności, którym się oddają, miejsca, które odwiedzają, decyzje, które podejmują…

Mając przed oczami tylko literki, sami musimy wizualizować sobie to, co dzieje się w książce – nieczęsto są to nawet rzeczy, których nie możemy zobaczyć w świecie rzeczywistym! Czytanie, stymulując prawą półkulę mózgu, rozwija naszą wyobraźnię.

Czytanie powieści wymaga od nas skupienia uwagi przez dłuższy czas, co zdecydowanie poprawia naszą zdolność do koncentracji.

Im więcej czytamy, tym większy mamy kontakt z różnorodnym, a nawet zupełnie nowym dla nas słownictwem. Taki kontakt samoistnie poszerza nasz własny zasób słów.

Warto czytać książki, żeby utrzymać swój mózg w dobrej formie. Mole książkowe mają 2,5 raza mniejszą szansę na rozwój Alzheimera, czytanie spowalnia także starczą demencję. 

Czytanie różnych książek na te same tematy pozwala nam poznać i porównać różne punkty widzenia, spojrzeć na rzeczy z różnej perspektywy, a w rezultacie rozwinąć nasz własny światopogląd.

Warto czytać, żeby rozwijać własną empatię. Zaangażowanie w fikcję literacką pozwala nam na postawienie się na miejscu drugiego człowieka i zrozumienie go.

Aż 82% moli książkowych przekazuje pieniądze i dobra materialne dla organizacji charytatywnych. 3 razy częściej niż osoby nieczytające są aktywnymi członkami tych organizacji.

Książki to ogromne skarbnice wiedzy. Tutaj nie trzeba dodatkowych argumentów.

Szczególnie, jeśli czytasz np. takie kryminały od Agathy Christie. Rozwiązywanie zagadek wymaga analizowania wydarzeń, faktów, motywacji postaci, stawiania tez, weryfikowania założeń… Zdecydowanie rozwija to zdolność do krytycznego i analitycznego myślenia.

Im więcej czytasz dobrych pisarzy, tym lepiej możesz rozwijać własny styl. Nie wspominając o tym, że częsty kontakt z tekstem pisanym uczy poprawności gramatycznej czy ortograficznej.

Stworzenie wieczornego rytuału z książką daje naszemu ciału sygnał, że pora się zrelaksować i przygotować do snu.

Czytanie pozwala nam postawić się w różnych sytuacjach, w których na co dzień do tej pory się nie znaleźliśmy. Otwiera nas na nowe doświadczenia i rozszerza horyzonty, kształtując nas samych.

Od czasów, kiedy życie poczęło się wielce różniczkować, czytanie książek nie wystarcza. Książki podają czystą wiedzę z najrozmaitszych dziedzin, wiedzę nieraz kryształowo czystą, ale oderwaną od życia. Książki karmią również poezją, w niej opisy czynów bohaterskich uszlachetniają serca, ale mało informują o szarej rzeczywistości życia. Do działania potrzebna jest znajomość chwili bieżącej, orientacja, pulsy życia w miejscowych warunkach. Na każdym stanowisku można przyłożyć i swoją cegiełkę, można wpływać na całość, byle znać swe obowiązki względem społeczeństwa i chcieć im służyć. Tym pośrednikiem między wiedzą a życiem, między ideałem a rzeczywistością, jest publicystyka. Jest ona historją teraźniejszości, oświetlającą zagadnienia, które czekają dopiero na rozwiązanie. Jest ogniwem, która łączy prawdę wiedzy z zagadnieniami chwili bieżącej. Jest literaturą, która tyczy się potrzeb życia w danym czasie i danym miejscu. Ona komunikuje ostatnie wyniki z różnych dziedzin wiedzy czystej w zastosowaniu do bieżących potrzeb ludzkich. Ona czyni człowieka wrażliwym na niedolę swego społeczeństwa i zapala do żywota czynnego na jego korzyść. Ona, komunikując, co się dzieje na świecie całym, chroni nas od zaściankowości. Ona, zaznajamiając nas z biegiem myśli wszechświatowej, wywołuje w umysłach naszych szereg zagadnień. Ona uwalnia nas od potrzeby czytania wszystkich książek, których corocznie ukazuje się na świecie po kilkaset tysięcy, a których przeczytać na rok gruntownie nie można po nad kilkanaście. To są strony dodatnie prasy periodycznej.

Ale ma publicystyka i niejedną stronę ujemną. Wiadomości, dostarczane przez wiele dzienników, są dorywcze i powierzchowne: ani rozszerzają, ani pogłębiają wiedzy. Wiele nowinek, opisywanych drobiazgowo, niema żadnego ogólniejszego znaczenia, nie służy żadnemu rozumnemu celowi. Wiele sensacyjnych zajść i wypadków, zostawiających jedynie czczość w głowie i pustkę w sercu. W pogoni za kalejdoskopowym potokiem plotek wiele balastu, który ze szkodą obciąża umysł Dużo zabawy i płytkiego śmiechu, co w rezultacie szerzy bezmyślność, przytępia zmysł artystyczny. Nie jeden organ redagowany jest tendencyjnie, będąc na służbie tej lub innej partji. Nieraz nowość pomieszana z postępem bez oświetlenia krytycznego jądra rzeczy. I jedno pismo stara się prześcignąć drugie w pomysłach, licząc na gorsze instynkty. I wielu staje się igraszką okoliczności, bo są prowadzeni na pasku danego dziennika. Bo wielu ślepo hołduje zasadzie: nie różnić się od innych — i bezkrytycznie prenumeruje to, co ich znajomi i krewni. I tworzy się specjalny typ nałogowych czytelników pism periodycznych, co nie uznają jednocześnie lektury książek. Jest to pewnego rodzaju osłona dla duchowego lenistwa. Traci na tym wykształcenie gruntowne i myśl samodzielna. To też wielu uczonych powstaje na dziennikarstwo — śród nich ostro wystąpił w ostatnich czasach przeciw prasie perjodycznej F. Brunetiere, członek Akademji paryskiej.

Trzeba przede wszystkiem rozróżniać wartość miesięczników i tygodników, a pism codziennych. Pierwsze, a w części drugie, są streszczeniem i kwintensencją tego, co zawierają pisma codzienne. Lektura ich nie da wprawdzie technicznego posiadania poszczególnych gałęzi umiejętności, ale da ogólną znajomość podstaw. Te, które nie służą sprawom specjalnym, dają możność w dłuższym okresie czasu przebieg w ogólnych zarysach cały cykl wiedzy. Natomiast prasa codzienna służyć może głównie gromadzeniu materjałów do tych kwintensencji. I tu należy rozróżniać prasę prowincjonalną, a prasę stołeczną. Pierwsza zlicza miejscowe siły społeczne, wydobywa je i zbiera, zapala ogniska miejscowej twórczości. Bada i stara się kierować życiem prowincji, które wszędzie posiada swoje odrębne właściwości. Druga winna być przewodnikiem i siewcą dążeń kulturalnych wszerz i wzdłuż całego kraju. Winna być rzeką wód czystych, do której zbiegałyby się wszystkie strumyki, osadziwszy po drodze naleciałości niepotrzebne.

Trzeba umieć czytać dzienniki, jak i książki. Trzeba sobie wprzód zadać trud poznania każdego pisma. Trzeba się zapoznać, co w każdym z nich godnego jest czytania, nie usypiając swojego krytycyzmu łudzącemi nagłówkami pism i różnych rubryk, które często zapowiadają co innego, niż się drukuje. Trzeba czytać krytycznie, w żadnej sprawie nie spuszczając z oczu argumentów ani pro, ani contra. Trzeba czytać pisma, służące różnym poglądom, aby mieć oświetlenie z obu stron, aby módz wyrobić sobie własny sąd — samodzielny a objektywny. Trzeba koncentrować lekturę nie na tanich czasopismach codziennych o brukowych wiadomościach, lecz na poważnych wydawnictwach perjodycznych, które opierają działalność publicystyczną na znajomości dziejów i praw niemi rządzących. Należy ciążyć ku tym wydawnictwom perjodycznym, które chcą stać wyżej ponad prywatę i partykularyzmy — których celem jest nie interes materialny jednostek, lecz służba publiczna.

Od czasów, kiedy życie poczęło się wielce różniczkować, czytanie książek nie wystarcza. Książki podają czystą wiedzę z najrozmaitszych dziedzin, wiedzę nieraz kryształowo czystą, ale oderwaną od życia. Książki karmią również poezją, w niej opisy czynów bohaterskich uszlachetniają serca, ale mało informują o szarej rzeczywistości życia. Do działania potrzebna jest znajomość chwili bieżącej, orientacja, pulsy życia w miejscowych warunkach. Na każdym stanowisku można przyłożyć i swoją cegiełkę, można wpływać na całość, byle znać swe obowiązki względem społeczeństwa i chcieć im służyć. Tym pośrednikiem między wiedzą a życiem, między ideałem a rzeczywistością, jest publicystyka. Jest ona historją teraźniejszości, oświetlającą zagadnienia, które czekają dopiero na rozwiązanie. Jest ogniwem, która łączy prawdę wiedzy z zagadnieniami chwili bieżącej. Jest literaturą, która tyczy się potrzeb życia w danym czasie i danym miejscu. Ona komunikuje ostatnie wyniki z różnych dziedzin wiedzy czystej w zastosowaniu do bieżących potrzeb ludzkich. Ona czyni człowieka wrażliwym na niedolę swego społeczeństwa i zapala do żywota czynnego na jego korzyść. Ona, komunikując, co się dzieje na świecie całym, chroni nas od zaściankowości. Ona, zaznajamiając nas z biegiem myśli wszechświatowej, wywołuje w umysłach naszych szereg zagadnień. Ona uwalnia nas od potrzeby czytania wszystkich książek, których corocznie ukazuje się na świecie po kilkaset tysięcy, a których przeczytać na rok gruntownie nie można po nad kilkanaście. To są strony dodatnie prasy periodycznej.

Ale ma publicystyka i niejedną stronę ujemną. Wiadomości, dostarczane przez wiele dzienników, są dorywcze i powierzchowne: ani rozszerzają, ani pogłębiają wiedzy. Wiele nowinek, opisywanych drobiazgowo, niema żadnego ogólniejszego znaczenia, nie służy żadnemu rozumnemu celowi. Wiele sensacyjnych zajść i wypadków, zostawiających jedynie czczość w głowie i pustkę w sercu. W pogoni za kalejdoskopowym potokiem plotek wiele balastu, który ze szkodą obciąża umysł Dużo zabawy i płytkiego śmiechu, co w rezultacie szerzy bezmyślność, przytępia zmysł artystyczny. Nie jeden organ redagowany jest tendencyjnie, będąc na służbie tej lub innej partji. Nieraz nowość pomieszana z postępem bez oświetlenia krytycznego jądra rzeczy. I jedno pismo stara się prześcignąć drugie w pomysłach, licząc na gorsze instynkty. I wielu staje się igraszką okoliczności, bo są prowadzeni na pasku danego dziennika. Bo wielu ślepo hołduje zasadzie: nie różnić się od innych — i bezkrytycznie prenumeruje to, co ich znajomi i krewni. I tworzy się specjalny typ nałogowych czytelników pism periodycznych, co nie uznają jednocześnie lektury książek. Jest to pewnego rodzaju osłona dla duchowego lenistwa. Traci na tym wykształcenie gruntowne i myśl samodzielna. To też wielu uczonych powstaje na dziennikarstwo — śród nich ostro wystąpił w ostatnich czasach przeciw prasie perjodycznej F. Brunetiere, członek Akademji paryskiej.

Trzeba przede wszystkiem rozróżniać wartość miesięczników i tygodników, a pism codziennych. Pierwsze, a w części drugie, są streszczeniem i kwintensencją tego, co zawierają pisma codzienne. Lektura ich nie da wprawdzie technicznego posiadania poszczególnych gałęzi umiejętności, ale da ogólną znajomość podstaw. Te, które nie służą sprawom specjalnym, dają możność w dłuższym okresie czasu przebieg w ogólnych zarysach cały cykl wiedzy. Natomiast prasa codzienna służyć może głównie gromadzeniu materjałów do tych kwintensencji. I tu należy rozróżniać prasę prowincjonalną, a prasę stołeczną. Pierwsza zlicza miejscowe siły społeczne, wydobywa je i zbiera, zapala ogniska miejscowej twórczości. Bada i stara się kierować życiem prowincji, które wszędzie posiada swoje odrębne właściwości. Druga winna być przewodnikiem i siewcą dążeń kulturalnych wszerz i wzdłuż całego kraju. Winna być rzeką wód czystych, do której zbiegałyby się wszystkie strumyki, osadziwszy po drodze naleciałości niepotrzebne.

Trzeba umieć czytać dzienniki, jak i książki. Trzeba sobie wprzód zadać trud poznania każdego pisma. Trzeba się zapoznać, co w każdym z nich godnego jest czytania, nie usypiając swojego krytycyzmu łudzącemi nagłówkami pism i różnych rubryk, które często zapowiadają co innego, niż się drukuje. Trzeba czytać krytycznie, w żadnej sprawie nie spuszczając z oczu argumentów ani pro, ani contra. Trzeba czytać pisma, służące różnym poglądom, aby mieć oświetlenie z obu stron, aby módz wyrobić sobie własny sąd — samodzielny a objektywny. Trzeba koncentrować lekturę nie na tanich czasopismach codziennych o brukowych wiadomościach, lecz na poważnych wydawnictwach perjodycznych, które opierają działalność publicystyczną na znajomości dziejów i praw niemi rządzących. Należy ciążyć ku tym wydawnictwom perjodycznym, które chcą stać wyżej ponad prywatę i partykularyzmy — których celem jest nie interes materialny jednostek, lecz służba publiczna.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Previous post Bawełna na tkaniny
Next post Kontrola techniczna budynku
Close

Redakcja

redakcja@najutro24.pl